حقوق و توسعه

سفر ما با یک تور تفریحی انجام شد که در برنامه آن بازدید از سه شهر دهلی ، آگرا و جیپور که به مثلث طلایی موسوم است ، قرار داشت . با اینکه سفر ما در اواسط خرداد انجام شد و ما روی حساب حرف هایی ه از دیگران شنیده بودیم ، انتظار یک هوای بسیار گرم را داشتیم هوای هند اصلاً گرم نبود و حتی یک بار در جیپور وسط روز باران خیلی شدیدی هم آمد که هوا بسیار خنک شد . لذا شاید بشود گفت هوای این سه شهر تقریباً شبیه هوای تهران است و نگرانی خاصی از این نظر وجود ندارد . مسأله خیلی مهم بویژه در مورد دهلی آن است که این شهر ترافیک بسیار سنگینی دارد و سیستم حمل و نقل عمومی آن به خاطر جمعیت بسیار زیاد این شهر از یک سو و فقدان شبکه بزرگراهی مناسب از وضعیت مناسبی برخوردار نیست . ضمن آنکه بخش قابل توجهی از جابجایی مسافران هنوز توسط سه چرخه هایی انجام می شود که علی رغم جذاب بودن برای گردشگران ، نه تنها وسایل امنی محسوب نمی شوند بلکه رانندگان آنها نیز زبان بلد نیستند و نمی توانند به خوبی با گردشگرن خارجی ارتباط برقرار کنند و از تاکسی به معنای مصطلح آن در سایر کشورها نیز در هند تقریباً خبری نیست ! نتیجه آنکه اگر شما در جاهای دیگر با  در دست گرفتن یک جی پی اس موبایل یا همراه داشتن یک  نقشه یا راهنمای گردشگری به راحتی می توانید همسفرهایتان را قال بگذارید و خودتان هرجا که دوست دارید بروید ، در هند از این خبرها نیست و مجبورید  تقریباً همراه با تور و راهنمایتان باشید و با اتوبوسی که در اختیار دارید داخل و خارج از شهر تردد کنید و اساساً فرصت زیادی هم برای گشت های انفرادی ندارید. چون جاهای دیدنی خیلی زیاد است و با وقتی که شما دارید ، همه اش باید غصه جاهایی را که نمی توانید ببینید بخورید . با این حال فکرش را نکنید و سعی کنید از سفرتان لذت ببرید ! راستی تا یادم نرفته بگویم که حتماً در فرودگاه یک سیم کارت اعتباری هندی بخرید ؛ چون ارزان ترین راه ارتباط شما با ایران همین سیم کارتهاست .

اولش راهنمای تور که بسیار خوب فارسی صحبت می کند ، مثل همه راهنماهای دیگر یک نقشه اساسی برای خالی کردن جیب شما می ریزد ! به این نحو که به شما می گوید یک جاهایی موظف است شما را طبق برنامه تور ببرد و جاهای دیدنی دیگری هم هست که در برنامه تور نیست و اگر شما می خواهید بروید باید هزینه اش را خودتان بدهید ! ( حالا کیست که بتواند آن وسط تشخیص دهد کجاها جزو برنامه سفر هست و کجاها نیست ؟ اساساً چاره ای نیست جز آنکه یک طوری با این آدم کنار بیایید. فراموش نکنید که آنجا هند است و شما وقتی می آیید ایران با تمام وجود به توسعه یافتگی کشورتان و فرهنگ والای مردمی که دارید افتخار می کنید .) ضمناً به شما می گوید که ورودی مراکز دیدنی هم با خودتان است  اما از آنجایی که وی به طور دسته جمعی اقدام به خرید بلیت می کند ، تخفیف قایل توجهی می گیرد و بهتر است که پول بلیت را هم به وی بدهید تا وی حساب کند. خلاصه نفری هفتاد هشتاد تا صد دلار برای شما خرج بالا می آورد که چندتایی از همسفرهای ما این پول را پرداخت نکردند  و خودشان هزینه بلیت ورودی شان را بدون اینکه ظاهراً تفاوتی داشته باشد پرداخت کردند . بگذریم . زیاد فکرش را نکنید .

یکی از مهم ترین دیدنی های دهلی معبد آکشاردام است . جای فوق العاده دیدنی ای است که بسیاری از سنت های مردم هند، فرهنگ آیین هندو، روحانیت و معماری هندی را به نمایش می گذارد. این معبد توسط ماهاراج پراموخ سووآمی بنا شده که 3000 نفر از پیروانش با همراهی 7000 صنعتگر توانستند ساخت آن را به اتمام برسانند. این معبد که حدود 70% از توریست های دهلی را به خود جذب می کند، بطور رسمی در 6 نوامبر سال 2005 افتتاح شد. این معبد در حاشیه ی رود یامونا و مجاورت دهکده ی مسابقات کشورهای مشترک المنافع سال 2010 واقع شده است. ساختمان اصلی مستقر در وسط معبد بر اساس علم جهت یابی و معماری هندی ساخته شده که تماما از جنس سنگ است. این معبد همچنین نمایشگاه هایی از زندگی مردم سووآمینارایان و تاریخ هندوستان، یک فواره ی موزیکال و باغات بسیار وسیعی دارد. متأسفانه شما فرصت بسیار اندکی برای بازدید از این معبد دارید و به شما اجازه بردن دوربین به داخل معبد هم داده نمی شود و افرادی در داخل خود معبد از شما عکس می گیرند . نمایشگاههای داخل معبد را هم حتماً ببینید ؛ چون بسیار جالب است و با تکنولوژی مجسمه سازی بی نظیری نمایش های زیبایی برای بازید کنندگان ترتیب داده شده است .

اساساً یکی از اصلی ترین مشکلات شما در هند خوردن غذاست . در رستوران های هندی غذاهای گوشتی به ندرت پیدا می شود ( یا ما حداقل ندیدیم )  و غذاهای عمدتاً گیاهی اما با طرز پختی کاملاً متفاوت و جالب وجود دارد . مک دونالد هم فقط چیکن برگر دارد و از انواع برگرهای دیگر در آنجا خبری نیست و کی اف سی هم کم و بیش پیدا می شود .با این حال توصیه می کنم غذاهای مختلف هندی را که بسته به جایی که غذا می خورید در شرایط بهداشتی کاملاً متفاوتی تهیه می شود را حتماً امتحان کنید و اصلاً از تند بودن غذاهای هندی نترسید و مطمئناً به ذایقه شما خوش می آید . ضمن آنکه این خودش بخشی از جذابیت سفر است که حتماً باید تجربه اش کرد .

حتماً در هند هتل های 5 ستاره رزرو کنید و به خاطر تفاوت مبلغ ناچیزی که تورها به شما پیشنهاد می کنند ، هتل های معمولی انتخاب نکنید . این هتل ها معمولاً بین المللی هستند و از استانداردهای خیلی بالایی برخوردارند . معمولاً در صبحانه شما چندین نوع غذای هندی هم سرو می شود که می توانید با میل کردن آنها با طعم غذاهای هندی که همه آنها الزاماً تند نیستند آشنا شوید. ضمناً در هتل ما در دهلی هر شب عروسی های خیلی مجلل و با شکوه به سبک سنتی هندی برگزار می شد که تشریفات برگزاری آن درست شبیه فیلم های بالیود بود ! البته مسافران حق ورود به داخل مراسم عروسی را نداشتند ؛ اما از بدو ورودِ کاروان عروسی به هتل تا تشریف فرمایی عروس و داماد به سالن مربوطه مراسم بسیار جالب و جذابی برگزار می شد که با سرو صدای خیلی زیادی که داشت همه مسافران و رهگذران را سرگرم می کرد. نکته جالب توچه آنکه  به نظر می رسد فرهنگ غالب مردم هند برخلاف  تصورات رایج ، همچنان تحت تأثیر سنت ها و باورهای شرقی قرار داشته و نوع ظاهر و پوشش مردم و رفتارهای رایج ، جز در طبقات بالای جامعه ، چندان از الگوهای کشورهای غربی  متأثر نشده است .

از دیگر جاهای دیدنی دهلی مقبره گاندی ، دروازه هند و کاخ ریاست جمهوری هند است که بسیار دیدنی هستند و بازدید از آنها پیوند عمیقی با تاریخ معاصر هند در ذهن مخاطب ایجاد می کند . در مقبره گاندی چندین کتاب فروشی وجود دارد که  می توان در آنجا کتاب های انگلیسی زیادی در باره تاریخ و فرهنگ هند بویژه تاریخ هند معاصر و زندگی گاندی پیدا کرد و به قیمت مناسبی خرید.

مکان دیگر ، مسجد جامع دهلی یا مسجد جهان نماست که در کنار بسیاری از آثار و بناهای دیگر مربوط به دوره حکمرانی مسلمانان در شبه قاره هند است . بردن دوربین به این مسجد منوط به پرداخت 300 روپیه ( تقریباً معادل 20 هزارتومان ) در ورودی مسجد بود که  علی رغم انتقاد مسافران ایرانی به نظر من کاملاً  بی اشکال بود . در دایره المعارف اینترنتی ویکیپدیا راجع به این مسجد نوشته است که  " از مهمترین مساجد هندوستان و از بزرگترین و زیباترین مساجد عالم اسلام است. .. از نوادر روزگار است و از ماسه سنگ ساخته شده و دارای دو منار و سه گنبد مرمرین می‌باشد.  این مسجد عنوان بزرگترین مسجد جهان را کسب کرده‌است و روزگاری بزرگترین آنها هم بوده‌است. مسجد جامع دهلی بین سال‌های ۱۶۵۰ تا ۱۶۵۶ میلادی/ ۱۰۶۰ تا ۱۰۶۶ هجری قمری به دستور شاه جهان پنجمین امپراتور گورکانی هند و سازنده تاج محل ساخته شده‌است. این مسجد روبروی  قلعه سرخ، در قسمت دهلی قدیم قرار دارد و یکی از مراکز مهم مسلمانان در هند به شمار می‌رود. " دورتادور مسجد را بازار قدیمی دهلی احاطه کرده و محله بسیار شلوغ و پرترددی است که دقیقاً یادآور تصور ذهنی ای است که به مدد دیدن  فیلم های قدیمی هندی از این کشور داریم .  جالب است که با وجود بازدید  فراوان گردشگر از این کشور ، مردم کوچه و بازار همچنان از دیدن خارجی ها  لذت می برند و برای آنها داخل اتوبوس دست تکان می دهند . آدم همه اش یاد « زاغه نشین میلیونر» می افتد و اینکه چقدر توسعه یافتگی و عقب ماندگی در این کشور پا به پا و دوشادوش یکدیگر در همه جا به چشم می خورد ... ( ادامه دارد ).